|
Gunce Basarir, Banu İşbilen Basok, Olgay Bildik, Nihal Olgaç Dündar, Pınar Gençpinar
Pınar Gencpinar, Izmir Katip Celebi University, Department of Pediatric Neurology, 35620, Izmir, Türkiye e-mail: pinargencpinar@gmail.com
Serum Orexin-A Levels in Childhood Generalized Epilepsy Syndromes
Abstract
Objectives: To evaluate the role of orexin-A in childhood generalized epilepsy by determining serum orexin-A levels in children with generalized epilepsy syndromes.
Methods: This cross-sectional, case-control study included 21 children diagnosed with generalized epilepsy syndromes and 21 age- and sex-matched healthy controls. Serum orexin-A levels were measured using the enzyme-linked immunosorbent assay method. All patients underwent detailed neurological examination, electroencephalography, and neuroimaging as part of routine clinical evaluation.
Results: No significant difference was observed in serum orexin-A levels between patients with generalized epilepsy syndromes and healthy control subjects (2745.3±2240.5 pg/mL and 2674.3±1794.5 pg/mL, respectively; p=0.697). The observed between-group effect size was negligible. In addition, serum orexin-A levels were not significantly associated with seizure frequency, seizure type, or electroencephalographic findings (all p>0.05).
Conclusions: Serum orexin-A levels were not significantly altered in children with generalized epilepsy syndromes and were not associated with seizure-related clinical features. Despite supportive preclinical evidence, these findings suggest that peripheral orexin-A measurements may have limited utility as a biomarker in pediatric generalized epilepsy, highlighting the need for larger, multimodal studies to clarify the role of orexin signaling in epilepsy.
Keywords: Childhood, generalized epilepsy, neuropeptides, orexin-A, seizure.
Çocukluk Çağı Jeneralize Epilepsi Sendromlarında Serum Oreksin-A Düzeyleri
Öz
Amaç: Bu çalışmada, jeneralize epilepsi sendromu tanısı olan çocuklarda serum oreksin-A düzeyleri ölçülerek oreksin-A’nın çocukluk çağı jeneralize epilepsisinde rolünün değerlendirilmesi amaçlandı.
Yöntemler: Bu kesitsel, vaka-kontrol çalışmasına jeneralize epilepsi sendromu tanısı almış 21 çocuk ile yaş ve cinsiyet açısından eşleştirilmiş 21 sağlıklı kontrol grubu dahil edildi. Serum oreksin-A düzeyleri, enzim bağlı immünosorbent analiz yöntemiyle ölçüldü. Tüm hastalara rutin klinik değerlendirme kapsamında ayrıntılı nörolojik muayene, elektroensefalografi ve nörogörüntüleme yapıldı.
Bulgular: Jeneralize epilepsi sendromu olan hastalar ile sağlıklı kontrol olguları arasında serum oreksin-A düzeyleri açısından anlamlı fark saptanmadı (sırasıyla 2745,3±2240,5 pg/mL ve 2674,3±1794,5 pg/mL; p=0,697). Gruplar arasında gözlenen etki büyüklüğü ihmal edilebilir düzeydeydi. Ayrıca serum oreksin-A düzeyleri ile nöbet sıklığı, nöbet tipi veya elektroensefalografik bulgular arasında anlamlı ilişki bulunmadı (tümü için p>0,05).
Sonuç: Çalışmamızda, jeneralize epilepsi sendromu olan çocuklarda serum oreksin-A düzeylerinin sağlıklı kontrol grubuna göre değişmediği ve serum oreksin-A düzeylerinin nöbet ile ilişkili klinik bulgulardan etkilenmediği görüldü. Preklinik düzeyde destekleyici kanıtlar bulunmasına karşın, bu bulgular periferik oreksin-A ölçümlerinin pediatrik jeneralize epilepside biyobelirteç olarak sınırlı yararı olabileceğini düşündürmekte; epilepside oreksin sinyalizasyonunun rolünü açıklığa kavuşturmak için daha büyük örneklemli ve çok yönlü çalışmalara ihtiyaç olduğunu göstermektedir.
Anahtar kelimeler: Çocukluk çağı, jeneralize epilepsi, nöbet, nöropeptit, oreksin-A.
Dicle Med J 2026; 53 (2): 463-469
Doi: 10.5798/dicletip.1964760
Cilt 53, Sayı 2 (2026)
|