Güzide Tomas, Department of Pulmonology, Sultan 2. Abdülhamid Han Training and Research Hospital, Istanbul, Türkiye e-mail: guzide.tomas@hotmail.com

Association of Baseline Neutrophil to Lymphocyte and Platelet to Lymphocyte Ratios with Relapse in Sarcoidosis: A Single Center Retrospective Study      

Abstract

Background: Sarcoidosis is a heterogeneous multisystem granulomatous disease characterized by variable clinical course and relapse potential. Current ATS, BTS, and ERS guidance highlights the need for accessible biomarkers that may support clinical assessment and longitudinal follow up. Inflammatory hematologic indices such as neutrophil to lymphocyte ratio (NLR) and platelet to lymphocyte ratio (PLR) have been investigated as potential markers of disease activity in sarcoidosis. This study aimed to evaluate the association of baseline NLR and PLR values with clinical phenotype and relapse in sarcoidosis patients.

Methods: In this single-center retrospective study, adult patients followed with a diagnosis of sarcoidosis between January 2014 and June 2024 were reviewed. Patients with concomitant infection at diagnosis, HIV infection, active malignancy, hematologic disease, coexisting tuberculosis, or missing clinical/laboratory data were excluded. Baseline complete blood count parameters were used to calculate NLR and PLR values. Relapse status during follow-up was recorded, and laboratory parameters at relapse were additionally evaluated in relapsing patients. Group comparisons, ROC analyses, and multivariate logistic regression analyses were performed to evaluate the association between inflammatory indices and relapse.

Results: A total of 198 patients were included, and relapse occurred in 32 patients (16.2%). Patients with relapse had significantly higher baseline NLR (median 2.6 vs 2.1, p=0.003) and PLR (median 208.6 vs 132.3, p<0.001) values compared with non-relapsing patients. In relapsing patients, both NLR and PLR increased significantly during relapse compared with baseline values (NLR 6.7 vs 2.6, p<0.001; PLR 393.6 vs 208.6, p=0.004). ROC analysis demonstrated modest discriminative ability for relapse, with AUC values of 0.669 for NLR and 0.715 for PLR. In multivariate logistic regression analysis, advanced radiological stage (Stage 2–4), higher baseline NLR, and higher baseline PLR were independently associated with relapse.

Conclusions: Baseline and relapse-time NLR and PLR values were significantly elevated in sarcoidosis patients who developed relapse. Among these indices, PLR demonstrated better discriminative performance than NLR. Although these biomarkers should not be considered standalone predictive tools, they may provide supportive information in the clinical assessment and longitudinal monitoring of sarcoidosis patients. Prospective multicenter studies are needed to validate their clinical applicability.

Keywords: Sarcoidosis; Neutrophil to Lymphocyte Ratio; Platelet to Lymphocyte Ratio; Biomarkers                    

Sarkoidozda Başlangıç Nötrofil/Lenfosit ve Trombosit/Lenfosit Oranlarının Nüks ile İlişkisi: Tek Merkezli Retrospektif Çalışma

Öz

Amaç: Sarkoidoz, değişken klinik seyir ve nüks potansiyeli ile karakterize heterojen, multisistemik granülomatöz bir hastalıktır. Güncel ATS, BTS ve ERS rehberleri, klinik değerlendirme ve uzun dönem izleme katkı sağlayabilecek erişilebilir biyobelirteçlere olan ihtiyacı vurgulamaktadır. Nötrofil lenfosit oranı (NLO) ve trombosit lenfosit oranı (TLO) gibi inflamatuvar hematolojik indeksler, sarkoidozda hastalık aktivitesinin potansiyel belirteçleri olarak araştırılmıştır. Bu çalışmada, başlangıç NLO ve TLO değerlerinin sarkoidoz hastalarında klinik fenotip ve nüks ile ilişkisini değerlendirmeyi amaçladık.

Yöntemler: Bu tek merkezli retrospektif çalışmada, Ocak 2014 ile Haziran 2024 tarihleri arasında sarkoidoz tanısıyla izlenen erişkin hastalar incelendi. Tanı sırasında eşlik eden enfeksiyonu bulunan, HIV enfeksiyonu olan, aktif malignitesi, hematolojik hastalığı veya eşlik eden tüberkülozu bulunan ya da klinik/laboratuvar verileri eksik olan hastalar çalışma dışı bırakıldı. Başlangıç tam kan sayımı parametreleri kullanılarak NLO ve TLO değerleri hesaplandı. İzlem sürecindeki nüks durumu kaydedildi ve nüks gelişen hastalarda nüks sırasındaki laboratuvar parametreleri ayrıca değerlendirildi. İnflamatuvar indeksler ile nüks arasındaki ilişkiyi değerlendirmek amacıyla grup karşılaştırmaları, ROC analizleri ve çok değişkenli lojistik regresyon analizleri yapıldı.

Bulgular: Toplam 198 hasta çalışmaya dahil edildi ve 32 hastada (%16,2) nüks gelişti. Nüks gelişen hastalarda başlangıç NLO (medyan 2,6’ya karşı 2,1; p=0,003) ve TLO (medyan 208,6’ya karşı 132,3; p<0,001) değerleri, nüks gelişmeyen hastalara göre anlamlı derecede yüksekti. Nüks gelişen hastalarda hem NLO hem de TLO değerleri, nüks döneminde başlangıç değerlerine kıyasla anlamlı olarak arttı (NLO 6,7’ye karşı 2,6; p<0,001; TLO 393,6’ya karşı 208,6; p=0,004). ROC analizinde nüks açısından mütevazı düzeyde ayırt edici performans saptandı ve NLO için AUC değeri 0,669, TLO için ise 0,715 olarak bulundu. Çok değişkenli lojistik regresyon analizinde ileri radyolojik evre (Evre 2–4), yüksek başlangıç NLO ve yüksek başlangıç TLO değerlerinin nüks ile bağımsız olarak ilişkili olduğu gösterildi.

Sonuç: Nüks gelişen sarkoidoz hastalarında başlangıç ve nüks dönemindeki NLO ve TLO değerleri anlamlı derecede yüksek bulundu. Bu indeksler arasında TLO, NLO’ya kıyasla daha iyi ayırt edici performans gösterdi. Bu biyobelirteçler tek başına prediktif araçlar olarak değerlendirilmemekle birlikte, sarkoidoz hastalarının klinik değerlendirilmesi ve uzun dönem izlemlerinde destekleyici bilgi sağlayabilir. Klinik uygulamadaki yerlerinin doğrulanabilmesi için prospektif çok merkezli çalışmalara ihtiyaç vardır.

Anahtar kelimeler: Sarkoidoz; Nötrofil Lenfosit Oranı; Trombosit Lenfosit Oranı; Biyobelirteçler                                              

Dicle Med J  2026; 53 (3): 617-626

Doi: 10.5798/dicletip.2036432